KIHON

Kihon zijn de basistechnieken waaruit Kyokushin bestaat.  Je zou kunnen zeggen dat het de woorden zijn waarmee het karate is opgebouwd. Kihon is het technisch perfect uitvoeren van technieken. Het "handschrift" moet voor iedereen hetzelfde zijn. De kihon staat beschreven in de syllabus en vormen de exameneisen voor de verschillende banden

Er zijn verschillende manieren om kihon te trainen. het blijft belangrijk technieken te herhalen en daardoor een soort automatisme aan te leren. Tegenwoordig zien we ook steeds meer trainingsmethoden waarin de verschillende technieken en standen met elkaar gecombineerd getraind worden. Ook dit is gebaseerd op het steeds weer herhalen maar complexer. Het automatisme dat wordt getraind is effectiever dan dat van een enkele techniek. Immers door de jaren heen is het vechten zelf ook steeds complexer en technischer geworden. 

Het trainen van kihon is tevens een uitermate efficiënte manier van krachttraining mits goed uitgevoerd met de juiste concentratie kracht en focus.

 

 

KATA

Het trainen van kata is een individuele activiteit. Je bent met jezelf in gevecht. Je bent je eigen tegenstander en je bent op zoek naar de overwinning. Maar als je tegen jezelf vecht, ben je dan niet de winnaar en de verliezer tegelijkertijd? Het antwoord daarop volgt vanzelf. Als je op de juiste manier, geduldig en met de juiste volharding invulling geeft aan het begrip “ren ma”, worden de kata’s op een bepaald moment jouw kata’s. Je voelt dat je de kata niet meer loopt maar dat je de kata bent. Op dat moment, door de training van lichaam en geest, begrijp je dat als winnaar uit de strijd bent gekomen.

Door de concentratie en toewijding loop je de kata als het ware vanzelf. Dit is wat we binnen zen omschrijven als Mu Chin. Dat staat voor: geen gedachten ofwel de kunst om alle ongewenste gedachten uit je geest te verbannen. 

 

Oyama stelde het vechten centraal in het Kyokushin. Toch benadrukte hij het belang van het beoefenen van kata. Kata is een ondersteunende trainingsmethode die, als je het goed doet, een enorme positieve invloed heeft op balans, coördinatie, concentratie en kracht. Dit komt de effectiviteit van je technieken tijdens het vechten ten goede.

 

Het beoefenen van kata kent drie fundamentele principes:

Waza no Kankyu:       

Tempo, het verschil in snelheid van technieken

Chikara no Kyojaku:

Kracht, het verschil tussen hard en zacht

Iko no Chosei:        

Controle over de ademhaling

Als je naar de uitvoering van een willekeurige kata kijkt en je herkent deze basisprincipes, kun je stellen dat er begrip aanwezig is bij degene die de kata uitvoert. 

Door kata op de juiste manier te beoefenen, uit je op een gepaste manier respect aan de geschiedenis van het kyokushin karate in zijn geheel en aan je leraar in het bijzonder.

 

Kyokushin bevat verschillende oude kata’s. Deze zijn door Oyama geselecteerd uit de verschillende stijlen karate die hij heeft beoefend. Omdat hij zowel het Noordelijke georiënteerde Shotokan als wel het zuidelijke Goju bestudeerd heeft, verdelen we de kata in noordelijke en zuidelijke kata’s. De noordelijke kata’s kenmerken zich door grote standen en recht toe recht aan technieken, terwijl de zuidelijke kata’s meer sierlijk en rond zijn. Ook hier zien we de compleetheid van het Kyokushin. Het evenwicht tussen hard en zacht, snel en langzaam en de ultieme controle over het lichaam staat steeds weer centraal.

De Noordelijke kata’s

 

  1. De drie Taikyoku kata’s
     

  2. De vijf Pinan kata’s
     

  3. Yantsu 
     

  4. Tsuki no Kata 
     

  5. Kanku Dai
     

  6. Sushiho

De Zuidelijke kata’s

 

  1. Sanchin no Kata
     

  2. Gekisai Dai and Sho
     

  3. Tensho 
     

  4. Saiha 
     

  5. Seienchin 
     

  6. Gayru 
     

  7. Seipai

KUMITE

In kyokushin karate staat het vermogen om te kunnen vechten centraal. Essentieel is het effect van de technieken, daar draait het om. Het gaat erom de tegenstander te kunnen uitschakelen met een enkele techniek, ichigeki. Kyokushin is full-contact. Om het vermogen tot vechten te trainen, kennen we verschillende trainingsvormen. 

 

 

We kennen het randori-kumite en jiuju kumite. Het eerste kun je het best omschrijven als met elkaar vechten en het tweede als tegen elkaar vechten. 

 

 

Bij randori train je jezelf en je partner, je geeft elkaar de kans en probeert dingen uit. Je neemt meer risico dan tijdens jiuju kumite. 

 

 

Bij jiuju kumite ofwel het vrije vechten gaat het er harder aan toe. Ook dit wordt tijdens de trainingen beoefend. De reden hiervoor is dat je moet leren incasseren maar ook moet leren uitdelen. Alleen op deze manier leer je wat het effect van een goed uitgevoerde karate techniek kan zijn. 

 

 

Ik heb het bewust over het vermogen tot vechten en niet over vechten. Als jouw vermogen tot vechten steeds groter wordt, straal je dat uit en heeft dat invloed op een mogelijke tegenstander. De combinatie van zelfvertrouwen, body-posture en karakter, zal hem wel twee keer doen nadenken voordat hij tot actie overgaat.

TAMESHIWARI

Tameshiwari is het breken van voorwerpen met karate-technieken. Binnen kyokushin karate is dit een belangrijk onderdeel. Tijdens je eigen training is het een methode om de effectiviteit van jouw technieken te testen. Tijdens examens wordt door tameshiwari dit getoetst. Als laatste zijn breektesten spectaculair om naar te kijken. Bij wedstrijden worden breektesten gebruikt om te bepalen wie de winnaar is bij hikiwake (gelijkspel). 

De oorzaak van het belang binnen kyokushin karate kunnen we vinden in de boeken van Mas Oyama. Tijdens de twee keer dat Oyama zich heeft afgezonderd van de samenleving en in eenzaamheid het karate heeft bestudeerd, had hij de behoefte te weten waar hij toe in staat was. Hij verzamelde stenen en trainde net zolang tot hij in staat was deze te breken met zijn handen. Uiteindelijk heeft dit geleid tot de plek die tameshiwari binnen het kyokushin nu heeft.

 

NUT EN NOODZAAK

Het belangrijkste doel van breektesten ligt bij de eigen training en is tweeledig. Het eerste aspect is het testen of jouw technieken effectief zijn. Het tweede is een mentaal aspect. Bij elke breektest moet je jezelf overwinnen om de voorwerpen te breken. Je verlegt als het ware elke keer grenzen. Daarnaast maakt het je bewust van het effect dat je kunt aanrichten met jouw technieken.

 

UITVOERING

Als je breektesten wilt trainen, bepaal je eerst met welke techniek je wil breken en daarna welk materiaal je wil breken. Je zorg ervoor dat de opstelling van het materiaal in orde is, of goed wordt vastgehouden. 

Daarna concentreer je je op wat je gaat doen. Iedereen doet dit op zijn eigen manier. vervolgens meet je de afstand, richt een of twee keer en dan.......BAM!

 

Focus, concentratie en een juiste explosieve, technische uitvoering van de test maakt hem goed. Natuurlijk zijn heel veel mensen in staat om een plank of steen door te slaan of schoppen. Het ultieme is dan ook dat een karateka dit geconcentreerd en technisch juist doet, loepzuiver. Dat maakt tameshiwari aantrekkelijk en anders.

 

MATERIALEN

Als je eenmaal de smaak van tameshiwari te pakken hebt, ga steeds op zoek naar grotere uitdagingen. Meestal begin je met het breken van hout of gasbeton. Daarna varieer je in technieken van de normale trappen, slagen en stoten, tot breektechnieken met het hoofd, de vingers of je schenen. Ook de materiaalkeuze wordt anders. Je kiest voor meer of voor ijs, honkbalknuppels, dakpannen, grindtegels of zelfs baksteen en echte keien. 

OSU - 押忍 - OSU

  • goukenlogo
  • Facebook Social Icon
  • Instagram
  • Facebook Social Icon
  • Instagram